Arama Yap :    
 
Kendi Kirli Pencerem
Denemelerim
Öykülerim
Şiirlerim
Güncel
Tiyatro
Sinema
Müzik
Röportaj
Fotoğraf
  Öykülerim      
Karanlyk – Kaza 17.12.2008
“O gece ne ya?ady?ymy bilmiyorum”

O Saly günü, syradan günler arasynda özel bir gündü benim için; çünkü ?ehir dy?ynda oturan arkada?ym Samet’in do?um günüydü. ?i?lideki ayakkaby ma?azamy bile ö?leden sonra kapadym. Zira ak?am Samet’lerde olacaktym. E?i sürpriz bir do?um günü partisi yapaca?yny söylemi?ti ve Samet’in en yakyn arkada?laryny ça?yrmy?ty; tabii beni de. Biz Samet ile ta lise yyllaryndan tany?yyoruz. Hatta bir sene ayny syrada oturmu?lu?umuz bile var. Sonra o Kocaeli’de üniversiteyi kazanynca yollarymyz ayryldy, ben babamyn i?ini devam ettirdim, ayakkaby dükkanynyn ba?yna geçtim. O ise Kamu Yönetimi okurken Kocaeli’de ya?ayan Merve ile tany?ty. Okul bittikten üç yyl sonra da evlendiler ve Kocaeli’de ya?amaya ba?ladylar.

Bir yyly a?kyndyr göremedi?im dostumu, Samet’i görmek için ak?am üstü arabama atlayyp koyuldum yola. Y?in zor kysmy Ystanbul’dan çykmakty, yakla?yk 1,5 saat trafik ile cebelle?tikten sonra, artyk Ystanbul’un ne tarafta oldu?uyla ilgili tabelalary görmeye ba?lamy?tym. Daha önce arabayla ?ehir dy?yna çykty?ym olmu?tu fakat Kocaeli’ye ilk defa gidiyordum. Dolayysyyla yolu pek iyi bildi?im söylenemezdi ve korktu?um ba?yma geldi; yanly? yola girdim. Geriye dönüp çykabilece?im bir yol olmady?y için mecburen bu yanly? istikamette bir süre daha ilerleyip, asyl yola çykmaya çaly?malyydym. Aracymy az sonra ya?ayacaklarymdan habersiz sürmeye ba?ladym. A?açlyk bir yoldu, yanlarda bariyerlerin bulundu?u. Bir de yolu aydynlatmak için kullanylan lambalar vardy, yakla?yk 20 metre arayla dizili olan. Kysa bir süre daha ilerledikten sonra ufak tefek yerle?im yerlerinden geçmeye ba?ladym. Çevrede evler görüyordum, y?yklary yanyyordu. Perdelerin ardynda insanlar vardy. Saatime baktym, gecikiyordum. Biraz daha hyzlandym. Önümdeki araca git gide yakla?ty?ymy fark edince aya?ymy gazdan kesmeye karar verdim. Tam o syrada önümdeki sürücü ?erit de?i?tirdi. Ona do?ru hyzla yakla?ty?ym için bunu yapty sanmy?tym ilk ba?ta. Ama hayyr! Sebep bu de?ildi. Benim bulundu?um ?eridin yakla?yk 50 metre ilerisinde, yolda büyük bir çukur oldu?una dair bir tabela vardy. Orada yol tek ?eride dü?üyordu ve o ?erit de benimki de?il, soldaki ?eritti. Aniden frene yüklendim ve direksiyonu hafif sola kyrdym; i?te o an herhangi bir insan için syradan gibi görünen fakat benim için epey enteresan sonuçlar do?uran bir ?ey oldu; elektrikler kesildi. Artyk yolu aydynlatan lambalar da yoktu, çevredeki binalaryn y?yklary da… Fakat asyl ilginç olan otomobilimde meydana gelen aryzaydy. Birden motor kapandy ve frenler bo?aldy. Kysa bir süre rölantide sol ?eritten gittim. Yolun tekrar iki ?eride çykty?y yerin ba?ynda, aracy sa?a çekip el freniyle durdum. Elektriklerin kesilmesi, benim aracymy nasyl etkileyebilirdi ya da nasyl bir tesadüf, araçtaki aryza ile elektrik kesilmesini ayny ana denk getirebilirdi? Ynip motora baktym, hiçbir ?ey anlamyyordum. Aksi gibi yoldan araç da geçmemeye ba?lamy?ty. Merve’ye telefon edip durumu anlatmaktan ba?ka çare gelmemi?ti aklyma fakat cep telefonumun da çaly?myyor olmasy, artyk tesadüflerden fazlasyny dü?ünmeye ba?lamama yol açty.

Öyle amaçsyzca çevreye bakyyordum ki, zifiri karanlykta bir anlyk aydynlyk gördüm. Tahmini 100-150 metre ileride bir sokak lambasynyn y?y?yydy bu. Sebepsiz yere bariyerlerden atlayyp o tarafa do?ru yürüdüm. Lambaya yakla?yrken tekrar y?yk yanyp söndü. Bu kez yakyndaydym ve lambanyn çevresinden saçylan kyvylcymlary gördüm. Muhtemelen bir elektrik aryzasy buna sebep olmu?tu. Yleride bir lamba daha yanyp söndü. Bu kez ona do?ru yürümeye ba?ladym. Bir yandan da çevreye bakyyordum. Sokak köpekleri de dahil olmak üzere çevrede hiçbir canly yoktu. Yçimi ürperten bu karanly?y bir an olsun yarmayy ba?aran sokak lambalaryny takip etmeye ba?ladym. Birinden di?erine, sonra 50 metre ötedeki bir ba?kasyna…

Bir okulun önüne kadar geldim. Bahçesinde otomobiller park etmi?ti. Çevreye bakyyordum, geceyi yyrtan ba?ka bir lamba var my diye. Yoktu, hepsi sessizdi… Ne umdu?umu bilmiyorum ama çevreye bakmaya devam ediyordum. Hiç ummady?ym bir anda siren sesi duymaya ba?ladym. E?er o enteresan gece bana bir oyun oynamyyorsa, bir arabanyn alarmyydy bu. Okul bahçesinden geliyordu. Aralyk olan kapydan içeriye girdim. Farlary yanyp sönen araca do?ru yakla?tym ve aracyn arka tarafyndan bir ?eyin hareket etti?ini gördüm. Ay y?y?y bir nebze olsun bir ?eyler görmemi sa?lyyordu. Bir kararty gördüm ya da öyle sandym. Ylerledi sanki, di?er araçlaryn arasyna girdi ve gözden kayboldu. ?imdi dü?ünüyorum da o gece yapty?ym en büyük hata, o ?eyi takip etmekti. Ama yapty?ym onun ne oldu?unu anlamaya çaly?maktan ba?ka bir ?ey de?ildi. Çünkü o an oradan uzakla?saydym, tüm hayatym boyunca o ?eyin ne oldu?unu merak edip duracaktym. Hatta bazy tahminlerde bulunacaktym. Sonra yava? yava? hayal gücüm devreye girecekti. En sonunda onu hiç olmayan bir ?eye çevirecektim belki. Ama o gece gördü?üm ?eyden sonra, ke?ke öyle yapsaydym diyorum. Onu hiç takip etmeseydim, ne oldu?unu ö?renmeye çaly?masaydym. Ke?ke hayal gücümün üretti?i tuhaf bir canavar olarak hatyrlasaydym onu ve öyle bahsetseydim. Ke?ke görmeseydim onu, ke?ke…

Böyle olaca?yny bilemezdim de?il mi? Sonuçta, denemeden bilemeyiz de?il mi? Arabalaryn arasyndan hyzlyca geçiyordum. O ?eyin ne tarafa do?ru gitti?ini görmü?tüm. Okulun arka bahçesine do?ru gitmi?ti. Bir yandan da, yanyndan geçti?im arabalaryn çevresine bakyyordum. Sadece ay y?y?ynyn aydynlatty?y o ürpertici karanlykta isteyece?im son ?ey, aniden kar?yma birinin çykmasyydy. Bu tuhaf sessizlik sinirlerimi altüst ediyordu, adym seslerimden ba?ka bir ?ey duymuyordum. Rüzgar bile a?açlary yalamyyordu. Dallarda hiç hy?yrty yoktu. Sanki bir yoklu?un içindeydim. Bu yalnyz kalmy?ly?ym, bir adamyn çy?lyk sesiyle byçak gibi kesildi! Okulun arka bahçesinden gelmi?ti çy?lyk. Yani o ?eyin gitti?i taraftan. Binanyn kenaryndan arka tarafa dönmem için sadece birkaç metre kalmy?ty. Orada ne oluyordu? Beyin kyvrymlarymda soluyan merak, damarlarymda dola?an korkuya baskyn çykmy?ty. Hyzly hyzly adymlarla ilerliyordum, kö?eyi döndü?üm anda dizleri üzerine çökmü? bir adam gördüm. Yere dönük yüzünü a?yr a?yr kaldyrdy. Korku dolu gözleriyle bana bakyyordu artyk. Sanki acy çekercesine haykyrdy ve ardyndan a?lamaya ba?lady. Yüzü tekrar yere döndü. Ona do?ru yürüdüm, tam “Neyin var?” diyecekken, bahçedeki aydynlatma lambasy bir an yandy ve kyvylcymlar çykardyktan sonra söndü. Donup kalmy?tym. Gece sanki aklymla oynuyordu. Adamyn yanyndan geçip lambaya do?ru ilerlerken, yerde duran gizemli adam sol elimden yakalady. Gitmemi istemiyormu?çasyna çeki?tirmeye ba?lady. Bir ona bakyyordum, bir de lambanyn oldu?u tarafa. Adam kolumu byrakacak gibi de?ildi. Çok syky tutuyordu, hatta saatimin kayy?yny kopartacak kadar. Saatimin yere dü?mesine umursamadan lambaya do?ru ilerlemeye devam ettim. Kararlyly?ym, gizemli adamyn ysraryna galip gelmi?ti ve beni byrakty. Oldu?u yerde dizleri üzerinde durup a?lamaya devam etti. Ondan uzakla?yrken adym seslerime gizemli adamyn hyçkyryklary kary?yyordu. Lambanyn tam altynda durdum. Ee bir sonraki dura?ym neresi olacakty? Çevreye hyzla bakarken gecenin bana ba?ka bir yerden göz kyrpmasyny bekliyordum. Bekledi?im y?yk tam tepemde yandy. Sadece bir an; ve o ?ey tam yüzümün önündeydi! Kendimi geriye do?ru fyrlatty?ymy hatyrlyyorum ve korkudan bayylmadan önce, a?layan gizemli adamyn haykyry?laryny…

Y?te böyle doktor bey. Bunun nasyl oldu?unu açyklayamyyorum ama kendime geldi?imde arabamyn içerisindeydim. Hava yasty?ym açylmy?ty. Elimle biraz savu?turdu?umda ön camyn kyryk oldu?unu gördüm. Yçerisi cam doluydu. Yndim arabadan ve çevreye göz attym! Bu imkansyz! Gördü?üm manzara bir insan aklynyn alamayaca?y kadar olasylyk dy?yydy! Aracym bariyerlere girmi? ve hemen ötedeki a?aca çarpyp durmu?! Hem de ?u çukur uyarysy olan tabelayy geçtikten yakla?yk 10 metre ileride. Ama bu olamaz! Ben tabelayy geçmi?tim. O an aklyma elektriklerin kesildi?i an geldi. Evet, oradaydym. Tam o noktada. Burada aracymyn motoru durmu?tu ve elektrikler kesilmi?, evlerin y?yklary sönmü?tü. Hemen telefona gitti elim, çaly?yyordu. Ambulansy aradym ve beni aldylar… Sonra da bu hastaneye getirildim. Muhtemelen o okulun arka bahçesinde, lambanyn tam altynda gördü?üm ?eyin hayal ürünü oldu?unu dü?ünüyorsunuz. Kaza yapty?ymy ve ya?ady?ym ?okun etkisi altynda beynimin bana böylesi bir oyun oynady?yny sanyyorsunuz. Hayyr, o di?leri olmayan çürümü? suratly ?ey gerçekti ve o, bir canlydan çok ölüyü andyryyordu. Tam önümdeydi, yüzümün dibinde. Sonuna kadar açyk a?zy, gözleri gibi kapkaranlykty. Koyu kyrmyzyyla mor kar?ymy derisi, insanyn delirtecek kadar korkunç görünüyordu… Diyeceksiniz ki bunlaryn gerçek oldu?undan nasyl bu kadar emin olabilirsin? Çok basit, maalesef çok basit. Sebep saatim. Sebep benim Allah’yn belasy saatim! Ynsan aklynyn kolay kolay alamayaca?y tüm bu olayy ya?ady?ymy ispatlayan ?ey, saatimin olmayy?y! Bundan sonraki bütün hayatym boyunca ya?ayaca?ym paranoyanyn sebebi saatimin olmayy?y! O ?eyin gerçek oldu?unun ispaty saatimin olmayy?y! Araçta ambulansy beklerken fark ettim saatimin olmady?yny. Hastaneye geldikten sonra polisler, aracymda ve olay yerinde bulduklary tüm e?yalary getirdi. Aralarynda saatim yoktu. Hissediyorum, orada, o okulun arka bahçesinde, o gizemli adamyn durdu?u yerde duruyor ?imdi. Aslynda çok merak ediyorum gerçekten orada olup olmady?yny fakat bu kez ayny hatayy yapmayaca?ym. Kendime bir ?eyler ispatlamak için harekete geçmeyece?im. Tekrar oraya gitmeyece?im ve saati de bulmayaca?ym. Hayatym boyunca o saatle ilgili varsayymlarda bulunmaya razyyym ve biliyorum ki, bu ya?ady?ym deh?et dolu geceyi ya?amym süresince hiç unutamayaca?ym.

Gönderilmiş yorumlar:
Melis PULAT28.12.2008
bir an önce gelsin devamy...
Bu yazıya yorum gönder
İsim:
E-Posta:
 
Sayfa Gösterimi: 473594 | Tüm Hakları Saklıdır. Evet Gerçekten.