Arama Yap :    
 
Kendi Kirli Pencerem
Denemelerim
Öykülerim
Şiirlerim
Güncel
Tiyatro
Sinema
Müzik
Röportaj
Fotoğraf
  Denemelerim      
Bnyyob6 22.09.2012
Uyarı: Bu yazı fazlasıyla öznel olduğundan, okuduğunuzda size vakit kaybettirmekten başka bir şey kazandırmayabilir. Muhtemelen de sadece vaktinizi çalacaktır. Bu yüzden okumamanız, en yerinde karar bile olabilir.

Gözlerimi açık tutmaktan yoruluyorum. Başka da bir yol var mı bilmiyorum. Aslında var biliyorum da ben o yoldan gidemiyorum. Bu da böyle bir arıza işte. Hayatımı biraz daha kolaylaştıracak başka bir yöntem var ama ben kullanamıyorum.

Okul yıllıklarında anlatılan adam değilim artık. Bunun farkındayım. Dışarıdan bakınca bu kötü bir şey gibi geliyor kulağa ama ben bu son halimden memnunum. İşte asıl kötü bir şey bu galiba. Ben mutluyum değişmekten. Eskiden özleyeceğimi sandığım şeyleri artık ayda yılda bir iki laf arasında hatırlıyorum o kadar...

Aslında herkese 2 ömür verilmeli. Birinde doya doya gözlem yap, hata yap, saçmala, diğerinde geçmiş deneyimlerinden faydalanarak emin adımlarla yürü... Çünkü şimdi bir yandan gözlem yap, bir yandan yaşa... Bunlar zor aslında. Yani dersler hiç boş geçmiyor ki bu hayatta bir nefes alıp ne olduğunu anlayalım. Çoğu zaman başka bir anı başka bir anda tam olarak anlıyoruz. Bunlar da hayata dair arızalardır belki. Tamam bizde de kusurlar olabilir hatta bolca da olur ama hayatta da bir anormallikler var. Bir şeyler için çabalıyorsun iyi güzel, hak ettiğini düşünüyorsun, vicdanen de rahatsın yani, harika; alakasız bir olay neticesinde, senin planın programında sıkıntı oluyor. Ha onu da hesaplayarak yaşasak olur olmasına olur da, bir pause'u yok ki şu dünyanın bir durup düşünelim. Hep hareket halindeki topa vuruyoruz... Tam kontrol edeyim diyorsun biri gelip pozisyonunu bozuyor. Ben bulut gördüm mü dalar giderim, o anlarda benden bir şeyler beklemeyin.

Uzun lafın kısası, hayat bir garip yani. Sırf uğraşı. Ha uğraşmasan da bir şekilde oluyor da, o zaman da başkalarının hikayelerini dinleyen/anlatan biri olup çıkıyorsun. Onlar da illa olacak da, ben olmayayım diye içten içe bu titizliğim. Gözlerimi açık tutayım diye, anlayayım diye... Yorucu ama asıl yoran, gözlerimi daha çok uzun zaman açık tutmak zorunda olacağımdır...
Gönderilmiş yorumlar:
Çilek 24.09.2012
Hayatın verdiği en kıl ceza bu... Gözlerini açık tutmak zorunda olman ve en kötüsüde, gözlerini bir zaman kırmamak için kapattığın şeylerden şimdilerde pişman olman...
Bu yazıya yorum gönder
İsim:
E-Posta:
 
Sayfa Gösterimi: 473655 | Tüm Hakları Saklıdır. Evet Gerçekten.