Arama Yap :    
 
Kendi Kirli Pencerem
Denemelerim
Öykülerim
Şiirlerim
Güncel
Tiyatro
Sinema
Müzik
Röportaj
Fotoğraf
  Şiirlerim      
Fücceten 11.11.2014
Benim öldüğüm geceydi
Islak ayaklarıyla parkede yürüyordu kadın
Pencere ardına kadar açıktı,
karşı pencereden gelen plağın sesini davet eder gibi içeri
Soğuk ve isli bir gece soluyordum
Tadı belli belirsizdi, terliyordum
ve kalbim... Göğüs kafesimi imtihan edercesine çarpıyordu
Sanki göğsümde birikmiş gibi tüm yalnız gecelerim
O gece dışarı çıkmak için haykırıyordu
Benim öldüğüm geceydi
Sarhoşken daha da büyülüyordu kadın
Belindeki gamze gözüme takılıyordu
Beni hiç gitmediğim fakat hep görmek istediğim bir yere mıhlıyordu adeta
Onmak istercesine bakan hüzünlü gözleri,
en az tabancadan çıkan bir mermi kadar tesirliydi
Ve tam kalbimin üzerine düşen parmakları,
eli neşter tutan bir doktorunki kadar isabetli...
O gece yaşam ve ölüm kalbimle raks ediyordu
Benim öldüğüm geceydi
Kucağımda uyuyordu kadın
Çok beklenen bir şeye, epeyce geç kalınmış gibi
adına şiir kitapları yazılıyordu
ve mısralar olağanca sessizlikle durmaksızın okunuyordu
Güneş ağır ağır gecenin isini aralarken
Gramofon ansızın sustu
Şiir yalnız kalınca kadın uyandı
Bu O'nun en incelikli cinayetiydi...

Benim öldüğüm geceydi
Bu yazıya yorum gönder
İsim:
E-Posta:
 
Sayfa Gösterimi: 473822 | Tüm Hakları Saklıdır. Evet Gerçekten.