Arama Yap :    
 
Kendi Kirli Pencerem
Denemelerim
Öykülerim
Şiirlerim
Güncel
Tiyatro
Sinema
Müzik
Röportaj
Fotoğraf
  Kendi Kirli Pencerem      
Mart 08 - Kendi Kirli Pencerem 23.03.2008

Ystasyon Ynsanlary

Ne ba?y ne sonu belli dünyanyn. Bilinmezler içindeyiz ve ço?umuz kendi dümenini döndürmeye çaly?an varlyklaryz. Herkesin derdi kendiyle, kavgasy ya?amakla… Bir yerlerde u?ra?yp didinirken yitiyoruz ömrü. Belki bunu söylemek için çok gencim fakat geriye dönüp bakty?ymda, yyllaryn ne kadar hyzly geçti?ini fark edecek kadar da kendimdeyim. 10-12 ya?larymda, abime özenip, “Bir an evvel büyüsem” diye hayaller kuran da bendim, ?imdi, “Bu büyümeyi yava?latamyyor muyuz?” diye kara kara dü?ünen de benim. ?unu da biliyorum ki, böyle dü?ünen de sadece ben de?ilim.

Hayatyn hiçbir sorumlulu?undan haberdar olmady?ymyz (Hatta kendimizden bile) yyllarda, “büyümek” ile ilgili kurdu?umuz dü?lerin, üçer be?er hayal kyryklyklary olarak bize geri dönmesinin neticesi bu dü?ünceler. O ya?larda belki tek derdimiz, dy?aryda top oynayabilmek için havanyn geç kararmasyydy de?il mi? Ya ?imdi? Çok büyük hesap hatalary yapmy?yz o yyllarda, gelecekle ilgili. Hiç hesapta olmayan neler çykmy? neler, ya? ilerledikçe. Zaten küçükken kurulan o en büyük dü?lerdeki yere gelemememizin önüne, o hesapta olmayan ?eyler geçmi?. Vakit kaybettirmi?, yypratmy?, yormu? hayat… Ve ilk zamanlar dost gibi gözüken zaman, aslynda hiç dost olmamy?. Bunu çok sonra anlamy?yz.

Artyk, bayram ziyaretlerinde toplanan kalabaly?yn en küçük üyesi de?iliz ço?umuz. Gömle?inin cebine harçlyk syky?tyrylan ufakly?y, ya?ça ikiye üçe katladyk belki de. Hayallerimizin yerini gerçekler alaly yyllar olmu?… Oyuncaklarymyzdan da eser yok, onlaryn yerine dev bir sandyk dolusu sorumluluk var, nereye gitsek syrtymyzda ta?ydy?ymyz; en zoru da bu ya…

Oyunlardaki gibi de?il hayat, ba?ymyz syky?ty?ynda load tu?una basyp, geriye dönemeyiz. Hamleler bir defaya mahsus, dönü?ü yok. Yani bundan 30 yyl sonra geçmi?e dönüp bakty?ynyzda, ya?amy?lyklarynyzdan memnun olacak mysynyz? Ya farkynda olmadan her gülümseyi?inize ya?amamy?lyklarynyzy ili?tirdiyseniz ne olacak? Bir ?ans daha yok, edindi?iniz deneyimlerle geçmi?e dönüp yeniden hamle yapma ?ansynyz yok. Öyleyse hayallerin pe?inden ko?ulacak demektir. Peki eldeki imkanlar buna izin veriyor mu? Ço?u kez hayyr de?il mi?

Sistemin i?leyi?i çok karma?yk ve zor. Bir video oyunu olsaydy hayat, en zor video oyunu olurdu. Ya?amynyzy sürdürebilmeniz için para kazanmanyz gerek ve hayallerinizi gerçekle?tirebilmeniz için ise zamana ihtiyaç var. Ama para kazanyrken zaman kaybediyorsunuz! Ee hayaller ne olacak peki? Zamana my yoksa paraya my yenik dü?ecekler? Yoksa ömür, bu içinden çykylmaz anaforlarda my çürüyecek?

Çok soru var soracak, ama cevaplar kysytly. Bir strateji oyunu kyvamynda hayat, seçim yapmaktan ibaret ço?u zaman ve kararlardan pi?man olmamak gerek, arkaya tekrar tekrar dönüp bakmamak için… Ne kadar çok “Ke?ke” varsa, o kadar çok ya?anmamy?lyk var demektir de?il mi? Öyleyse “ya?amak”tan daha büyük bir cambazlyk olabilir mi bu hayatta? Kim diyebilir ki “?u daha zor” diye? Madem sistem böyle, biz de ona göre oynayaca?yz, ba?ka çare yok. Sistemin verdi?i ta?larla hamle yapaca?yz, daha açyk bir ifade ile, kendi ?ansymyzy yarataca?yz; kendi gelece?imizi, pi?man olmayaca?ymyz hayatymyzy in?a edece?iz. Nasyl my? Ara?tyrarak, do?ru adym atarak, ama öncelikle olmak istedi?imiz yeri bilerek çaly?maya ba?lamalyyyz. Yoksa typky küçükken yapylan hesap hatalarynda oldu?u gibi, bamba?ka gerçeklerle kar?yla?yryz. Dolayysyyla küçük hedeflerle yürümek gerek, asyl olan büyük hedefe do?ru… Tüm ba?ardyklarymyz, asyl hedefe giden birer adym de?eri ta?yyacak. Aslynda yapmak gereken, syk syk duydu?umuz, “Emin adymlarla yürümek”ten ba?ka bir ?ey de?il. Ama adymlary emin atmak için, gelecek ile ilgili bir hedef belirlemek ve o hedef hakkynda bilgi sahibi olmak gerek.

Gelecekte nerede olabilece?inizi görmüyorsanyz, yola çykty?ynyzda mutlaka savrulursunuz. Bu kaçynylmaz. Maalesef herkesin öngörü yetene?i çok kuvvetli de?il. Bu ki?iler çabuk umutsuzlu?a kapylyr ve dü? kurmaktan, hedef koymaktan daima kaçynyr. Halbuki adym atmanyzy sa?layan hedefler de?il midir? Ylk adymlaryny atan bir bebe?in bile, aslynda yapty?y ?ey hedef koymak de?il midir? Küçük de olsa bir adym daha… Kaç ya?yna gelinirse gelinsin, “treni kaçyrmy? olmak” diye bir ?ey olabilir mi, siz istemedikten sonra? O trenden canynyzyn istedi?i kadar yok mu bu ba?y sonu belli olmayan hayatta? Elbette ki var. Hem de canynyzyn istedi?i kadar... Yeter ki siz hedef koymaktan ve hayal kurmaktan yorulmayyn. Çünkü umutsuzca savrulan/savrulmayy bekleyen insanlaryn kimseye bir yarary yok, kendilerinden ba?ka kimseye zarary olmady?y gibi… Bazen gereken, birkaç hayal ve hedeften fazlasy de?ildir.

Bu yazıya yorum gönder
İsim:
E-Posta:
 
Sayfa Gösterimi: 473660 | Tüm Hakları Saklıdır. Evet Gerçekten.