Arama Yap :    
 
Kendi Kirli Pencerem
Denemelerim
Öykülerim
Şiirlerim
Güncel
Tiyatro
Sinema
Müzik
Röportaj
Fotoğraf
  Kendi Kirli Pencerem      
Mayys 08 - Kendi Kirli Pencerem 21.05.2008

Zamana Kar?y Yary?

Bundan iki yyl önce Electronic Gaming Monthly ofisinden içeriye girdi?imde, dergicilik yeni tany?ty?ym bir dünya idi. Önceki yapty?ym i? olan Ynternet yayyncyly?yndan ne kadar farkly olabilir ki diye dü?ünüyordum. Cevaby ö?renmem fazla sürmedi; çok farklyymy?.

?u an elinizde tuttu?unuz dergi, bizim 24. sayymyz. Dile kolay, iki yyl olmu?. Çok ?ey ya?adyk bu süreçte; e?lendik, birbirimize kyzdyk, hatalar yaptyk, ö?rendik… Ekibimize katylanlar oldu, bir kysmy ayryldy, bir kysmyyla yola devam ettik ama kurdu?umuz arkada?lyk ortamy, hiçbir zaman sycakly?yny kaybetmedi. Ne zaman görü?sek, ne zaman iki cümle laf etsek, hep kaldy?ymyz yerden devam ettik… Sonuç olarak iki yyldyr sizlerle bulu?uyoruz ve ?u günlerde bunun mutlulu?unu ya?amak ile mükellefiz. Elini ta?yn altyna sokan, geçmi?te bizimle beraber çaly?my? ya da ?u an bizimle çaly?maya halen devam eden tüm ekip arkada?larym ba?ta olmak üzere, bizi destekleyen, takip eden, ele?tiren, kysacasy bizimle ilgilenen herkese çok te?ekkür ederiz.

7’den 70’e herkesin üzerimize yaky?tyrdy?y “Oyun oynayyp para kazanyyorlar” geyi?i, bu iki yyl boyunca yakamyzy byrakmady. Tabii bu mesle?i yapan herkesin ayny dertten muzdarip oldu?u da bir gerçek; bu konuda yalnyz de?iliz. Maalesef i?in asly “Oyun oynayyp para kazanyyorlar” kadar basit de?il. Biz dergicilik yapyyoruz ve dergi çykarmak zor bir i?. Hele ki dergiyi matbaaya gönderme sürecine girdi?imizde ya?ady?ymyz stres, dergicili?in a?yr bir bedeli olsa gerek. Bu biraz canly yayyna program yeti?tirmek gibi… Kum saati çaly?yyor ve üst haznedeki kum tükenmeden, dergi bitmi? olmaly… Zamana kar?y bu yary? içerisinde, “son dakika” diye ba?layan nice cümleler kuruluyor. Kimi zaman bir yazy geliyor ve birden içerik de?i?iyor, epeydir beklenen bir oyun son anda elimize ula?yyor bazen… Ofisteki tüm bu dergiyi bitirme tela?ynyn içinde, i?leri daha da zora sokacak bir ?eyler mutlaka çykageliyor; ama dergicilik böyle. Biz ne kadar plan program yapsak da, dergiyi matbaaya gönderece?imiz hafta sabahlara kadar ofiste çaly?ylyyor. Bir türlü ince hesaplar tutmuyor. Zaten aramyzda kimse, o malum hafta için sosyal bir aktivite plany yapmyyor kendi için, çünkü arkada? toplantylaryna o dönem katylym göstermek pek mümkün olmuyor, alynan aktivite biletleri genellikle yanyyor…

Tabii zor olan, stresli olan sadece son hafta de?il ama en vahimi o dönem. Kendimizi bir nebze rahat hissetti?imiz tek süreç, dergiyi bitirdikten hemen sonraki hafta. Ancak o süreçte de aramyzda bir dizi toplanty yapyp, sonraki sayynyn planlaryny hazyrlamak ile geçiriyoruz ve zamana kar?y yary? ba?lyyor… Biz bunu her ay ya?yyoruz, fakat bu rutine binen tempodan sykyldy?ymyzy sanmayyn. Ne kadar bunalsak da, ne kadar stres ya?asak da, ne kadar kendi aramyzda tarty?sak da, ortaya çykardy?ymyz i?in iyi oldu?unu görünce, olumsuz olan her ?ey toz bulutlary gibi da?ylyyor. Bir kysmyna Okur Mektuplary sayfamyzda yer verdi?imiz sizlerin güzel yorumlaryny aldykça, ?evkimiz de katlanarak artyyor.

***


Ba?lady?y gibi bitmiyor

Hiç kimse ayny kalmyyor. Ba?lady?y gibi bitiren yok. Zaman çizelgesinin üzerindeki her bir adymda, farkly deneyimler, farkly etkenler hyzla dönü?türüyor insanlary. Gördü?ünüz resimler, duydu?unuz melodiler, okudu?unuz kitaplar, ta çocukluk yyllarynda tutuyor elinizden ve de?i?tiriyor, bamba?ka bir birey yaratyyor sizden. Dolayysyyla ba?lady?ynyz yer ile bitirdi?iniz yer asla bir olmuyor.

Ynsano?lunun ya?ady?y bu yo?un transformasyon sürecine “ömür” diyoruz. Her bir adym, yeni bir deneyim aslynda, en azyndan hiçbir ?ey katmayacak kadar tekrarlanmadykça. Ya?anan iyi veya kötü her ?ey etkiliyor insany. Kazanylan bir ba?arynyn gururunun oldu?u kadar, kaybedilen bir zaferin de üzüntüsü de?erli, çünkü bir adym sonra olaca?ymyz ki?inin temelinde ba?ary da yatyyor, ba?arysyzlyk da. Bunun içinde ise, kötünün ne oldu?unu bilmeden, iyinin ne oldu?unu bilemeyece?imiz gibi, altyn bir deneyim gizleniyor. Zaten bunun farkynda olanlar ile ba?arma hyrsyndan kör olanlar arasyndaki fark, toplumun her yerinde kendini gösteriyor mu?

Bazen, bir filmdeki diyaloga takylyp günlerce üzerinde dü?ünüyoruz. Bir ?arky sözü etkiliyor bazen. Kimi zaman “Bir kitap okudum, hayatym de?i?ti” diyoruz. Kimi zaman ise arkada?ymyzyn bir tavsiyesiyle çözüyoruz dü?ümleri… Sonra ba?ka bir yerde takylyyoruz, yine imdadymyza bir ?eyler yeti?iyor; hayat böyle. Demi? ya A?yk Veysel, “Yki kapyly bir handa…” diye, i?te o hanyn içerisinden bahsediyorum; ola?an, syradan olan her ?eyin, bir sonraki adyma hazyrlady?yndan. Yleride gelinen noktadan ?öyle bir geriye bakyldy?ynda ise, ne oldu?unu, nelerin ya?andy?yny anlamamyzy güçle?tirecek, yy?ynla etkile?imden… Dedim ya, hayat böyle.

Bu yazıya yorum gönder
İsim:
E-Posta:
 
Sayfa Gösterimi: 473754 | Tüm Hakları Saklıdır. Evet Gerçekten.