Arama Yap :    
 
Kendi Kirli Pencerem
Denemelerim
Öykülerim
Şiirlerim
Güncel
Tiyatro
Sinema
Müzik
Röportaj
Fotoğraf
  Öykülerim      
Kalabalyk özlemi veya yalnyzlyk korkusu 17.09.2007
Yorgun de?ildir. Hatta uzun zamandyr kendini hiç böylesine iyi hissetmemi?tir. Somut kavramlardan syyrylmy? gibi, kendini tüy kadar hafif hissetmektedir. Önünde durdu?u eski ah?ap kapynyn kilitleri a?yr a?yr açylyr. Yçerideki karanlyk, dy?arydaki güne?li hava ile yüz yüze gelince bir perde gibi çekilir. Yçeriye do?ru birkaç adym atylyr… ve sonrasynda soldaki küçük salondan, çocuk sesleri yükselir. Bordo renkli oturma takymynyn ah?ap kenarlary paryldamaktadyr. Yeni olduklary bellidir. 3’lü koltu?un hemen yanynda bir sehpa ve üzerinde yanan bir mum vardyr. Yüzlerindeki yaramaz maskenin altynda, hayatyn tüm sorumluluklaryndan habersiz, kaygysyz bir gülümseme ve arkada?larla oyuncaklaryn payla?ymyndan ortaya çykan pürüzsüz bir keyif yatmaktadyr.

Kendini adeta havada sürüklenen bir beden gibi hissetmektedir. Ne tarafa gitmek istedi?ini kendi de?il, kendi içinde ama hiç ula?amady?y bir ‘ö?e’ tayin etmektedir. Odadan çykyp üst kata gitmek için, kysa ve geni? bir koridordan geçer. Sa?da mutfak ve kiler, solda ise büyük salonun giri?i vardyr. En dipteki beyaz merdivenlerden yukary çykar. Ancak hâlâ nereye gitti?ine anlam verememektedir. Üst kata çykyldy?ynda, uzun, beyaz bir koridorla kar?yla?yr. Koridorun sonunda bir kapy vardyr. Kendini birden ayaklarynyn üzerine yürümesi için byrakylmy?, küçük bir çocuk gibi hisseder. Zira artyk, yere do?ru bakty?ynda çyplak ayaklaryny görebilmektedir. Hatta elleri, saçlary ve tüm bedeni tekrar ona verilmi? gibi, somut bir hale gelmi?tir. Kar?ydaki kapyya do?ru ko?maya çaly?yr, gördükleri bembeyaz bir koridor ve duvarlardaki tablolardan ibarettir. Yakla?ty?ynda, tablolaryn foto?raf olduklaryny anlar. Syrayla sa?daki ve soldaki foto?raflara bakarak kapyya do?ru yakla?yr. Gördükleri çok tanydyktyr. Çocuklar görür karelerde. Onlar arkada?larydyr. Özledi?i arkada?lary! Kendi de vardyr orada. Ancak arkadadyr. Oyuncaklaryny payla?ty?y arkada?laryna bakmaktadyr. Yüzündeki gülümseme, o andan alynan keyif dy?ynda, çocuklu?un tüm safly?yny da öne çykarmy?tyr. Birkaç resim sonra okul yyllaryny görür. Bir teneffüste çekilmi?tir foto?raf. Herkes boy syrasyyla synyfyn kara tahtasynyn önünde poz vermi?tir. O en ba?lardadyr. Ardyndan di?er resimlere do?ru hareket eder, co?kuyla ko?maya ba?lamy?tyr. Önünde durdu?u resim evlili?idir. Çevresinde duran arkada?lary, onun bu mutlu gününe ?ahitlik etmektedir. Merak içinde biraz daha ilerler, artyk orta ya?laryny çoktan geçmi?tir. Foto?rafa bakty?ynda, e?i ve üç çocu?uyla poz vermi? oldu?unu görür. Her resim yeni bir anysyny canlandyryr. Artyk beyaz koridorun sonundaki kapyya az kalmy?tyr. Hemen yanyndaki resme göz atar. E?i resimde yoktur. Sadece asker olan çocuklary, kyry?yk bir surat ve kyrla?my? saçlary kar?ylar onu. Hyzla kalan birkaç resme bakar. Mezar ta?lary görür. Hem de 3 tane. Kendisi foto?rafyn kö?esinde, a?lyyordur. Yçini bir korku kaplar. Resme iyice yakla?yr. Mezar ta?larynyn üzerinde çocuklarynyn isimleri yazyyordur; hem de ?ehit ibaresinin altynda. A?lamak ister ama a?layamaz ve gözlerini kapatyr. Suratyny beyaz kapyya do?ru çevirir ve kapyya do?ru ko?maya çaly?yr. Ancak kysa sürede bitkin dü?er. Ancak bu durumun tam adyny koyamaz. Yava? yava? kapyya yakla?yr. Kenary aralyk olan kapyyy açmak için belli ki itmesi yeterlidir. Öyle yapar ve içeri girer. Yine çok büyük olmayan, beyaz bir oda ile kar?yla?yr. Tam kar?yda bir foto?raf daha vardyr. Yakla?yr. Bu foto?raf yalnyzly?yn resmidir. Uyanyr.

Ertesi sabah, ?i?li’deki beyaz kö?kte, kimsesiz ya?ly bir bayan ölü bulunur. Giri?in hemen solundaki küçük oturma odasynda, ah?ap kenarlary olan, eski, bordo renkli koltukta uyuya kalmy? ve 96 ya?ynda uykusunda eceliyle ölmü?tür. Ya?ly bayanyn yanynda erimi? bir mum durmaktadyr ve tam kar?ysynda bir ayna. Muhtemelen son gördü?ü görüntü, ya?lanmy? kendi suretidir…
Bu yazıya yorum gönder
İsim:
E-Posta:
 
Sayfa Gösterimi: 473659 | Tüm Hakları Saklıdır. Evet Gerçekten.